Met Knabbel en Babbel in het Yoho National Park

Het geluid van stilte. Waar hoor je dat nog? Wij horen het geregeld tijdens onze tochten door de natuurparken en het gebergte. Soms kirt er een vogel of tjoekt er een trein voorbij. Maar verder is de stilte ongekend.
Op diverse plekken is het zaak die stilte te verbreken. Dat wordt zelfs dringend geadviseerd. Vanwege de aanwezigheid van zwarte en grizzlyberen (griezelberen) die een portie mensenvlees beslist niet schuwen. Bij gebrek aan beter heb ik maar meermaals kukeleku geroepen. Dat heeft zijn uitwerking niet gemist. Ik bedoel maar te zeggen dat deze landroofdieren niet op ons zijn afgekomen.
Vogels hebben we wel gezien. Wederom die stellersgaaien met hun kobaltblauwe lijf en hun indrukwekkende zwarte kuif. Maar ook grey jays ofwel whiskey jacks, een soort grijze Vlaamse gaaien. En arenden, met hun witte koppen, bruine verenkleed, machtige klauwen en scherpe snavels.
Knabbel of Babbel kwam ook opdraven. Eerlijk gezegd vond ik die twee eekhoorns altijd nergens op lijken. Maar als chipmunks kunnen ze er uitstekend mee door, zo weet ik nu.
Veel viel er ook niet te zien. Omdat het weer verschrikkelijk tegen zit. Laaghangende bewolking die ons soms op miezerige regen trakteert, ontneemt ons de schitterende uitzichten waarop we ons juist zo hadden verheugd.
Jammer, heel jammer, maar niets aan te doen.
De grootsheid van de Rocky Mountains ontgaat ons desondanks toch niet. De hoogte en de lengte maken indruk.
Veel is hier trouwens groots. Zeker de goederentreinen die we geregeld voorbij zien tuffen. Nee, niet met indrukwekkende snelheden maar wel met indrukwekkende lengtes. Van één zo’n gevaarte telde ik het aantal wagons. Dat waren er maar liefst 113. Chemische producten, afval, kolen, erts, hout, staal maar ook zaken als papier en tarwe worden per spoor vervoerd. Het meest verbaast hierbij dat containers per twee tegelijk op platte wagons zijn gestapeld. Drie diesellocomotieven slepen het geheel voort. Zijn het er twee, dan is er helemaal achteraan nog een duwloc.
Groots zijn ook de vrachtwagens. De trucks zijn voorzien van grote torpedoneuzen en de opleggers zijn vele meters langer dan de Europese. Nee, zo’n setje passeer je niet zomaar even.
Vliegtuigen zien we in deze contreien niet of nauwelijks. We bezochten het kleine Brits Columbiaanse luchtvaartmuseum in Langley. Ofschoon enkele kisten zich in een dermate slechte staat bevinden dat de vraag opkomt of een dergelijk pensioen niet minstens even erg is als sloop, zagen we er toch een aantal zeer bijzondere exemplaren. En dat is dan weer leuk. Zo is er een fraaie Handley Page Hempden te zien die vrijwilligers hebben opgebouwd uit de restanten van drie exemplaren. Dat biedt toch ook weer perspectief om over een jaar of tien (?) een MD-11 te laten verrijzen die alsnog voor de luchtvaarthistorie kan worden bewaard.
Het geocachen, die vorm van schatzoeken, loopt als een rode draad door onze vakantie heen. Soms brengt ons dat op heel erg leuke plekken waaraan we anders zonder meer voorbij gereden zouden zijn. Zoals de Natural Bridge bij de Kicking Horse River in het plaatsje Field, Yoho National Park. Het woord Yoho betekent ‘Ontzag en verwondering’ in de taal van Cree Indianen. Dat lijkt misschien overdreven, maar als je die prachtige bergen, besneeuwde bergtoppen, turkooizen meren, bruisende watervallen en granieten rotsformaties hier ziet, kun je dat alleen maar bevestigen.
Zeker, als de zon zich hierbij zou laten zien zou het allemaal nog veel en veel mooier zijn, maar het is zoals het is en we nemen het zoals het komt.
Dat geldt ook voor het eten. Canadese zalm speelt hier de hoofdrol en dat is voor mij puur genieten. Maar soms is er niet veel anders te vinden dan een Italiaanse zak patat in de vorm van pizza en spaghetti. Dat is weer veel minder mijn ding. Het ontbijt hier vind ik helemaal verschrikkelijk. Gebakken aardappel, spek, saucijzenworstjes, ei en bruine bonen. Vind je dat te zwaar op de maag liggen dan is er nog keus uit zoete yoghurtjes, muffins, scones en wafels. Afijn, je komt er de dag een heel eind mee door.
En dat gaan we nu ook weer doen.