Geen beren op ons pad in the Rockies

Beetje pech is het wel. Parken zijn weliswaar open maar de wegen naar de meeste heuse bezienswaardigheden blijken toch te zijn afgesloten. Sinds vorige week! Desondanks zien we nog veel mooie dingen.
Immense bergen. Klaterende watervallen. Turquoise gekleurde meren. Indrukwekkende sneeuwpartijen en gletsjers.
Vele vierkante kilometers dennenbomen. Minder mooi is dat gigantische aantallen daarvan dood zijn. Soms is dit het gevolg van brand, maar een andere boosdoener is de dennenkever. De naaldbomensterfte die ze veroorzaken geldt als één van de grootste ecologische rampen die Canada ooit getroffen heeft. Alleen al in Brits Columbia is 170.000 vierkante kilometer bos in de afgelopen tien jaar afgestorven, een oppervlakte waar Nederland ruim vier keer in past. Niet alleen het lokale klimaat wordt door het afsterven van de bossen beïnvloed, ook de wereldwijde opwarming neemt erdoor toe. Dode bomen vangen immers geen CO2 af, zolang het hout ligt te vergaan stoten ze het zelfs af.
Nee, nog altijd geen beren op ons pad. Maar wel wapiti’s, een edelhertensoort. Als de avond is gevallen banjeren ze doodleuk rond binnen de bebouwde kom. Het plaatsje Jasper waar we ze spotten, ligt dan ook vol met wat ze er al grazend uit keutelen. Als je even niet oplet is het algauw een gevalletje kakkietrap.
Treinen zijn er ook volop te spotten. Goederentreinen vooral. Als je voor een gesloten overweg moet wachten, ben je zomaar tien minuten verder. Tenminste, als de trein niet stilstaat. Treinen rijden hier op enkel spoor. Ze moeten frequent op elkaar wachten. En dan kan het zomaar gebeuren dat enkele van de soms zelfs meer dan 150 wagons je de doorgang onmogelijk maken. Een kwestie van geduld, heel veel geduld hebben.
Geduld lijken de mensen hier veel meer te hebben dan in Nederland. Voor overstekende voetgangers wordt vlot gestopt. Voordringen tijdens het wachten in een winkel is er niet bij. Het gaat er relaxed aan toe. Nog geen enkele stresskip tegengekomen.
Op elkaars lip zitten is geen sprake van. Dat is ook nergens voor nodig als je je realiseert dat Canada 250 keer zo groot is als Nederland en slechts twee keer zoveel inwoners telt.
Aan mezelf merk ik dat ook het landschap zijn uitwerking niet mist. Te midden van de gigantisch hoge bergen ervaar ik dat ik als mens maar een klein stukje van de wereld ben.