Op naar het bruisende Seattle

Een vakantie voor mij begint natuurlijk met de vlucht. Eerst in een KLM-Boeing 747-400 naar San Francisco. Toen ik de ‘Queen of the sky’ bij de gate zag staan wachten op ons en nog zo’n 400 andere mensen, was ik al helemaal blij. Laat staan toen de majestueuze kist het luchtruim koos en wij met onze rug tegen de stoelleuning werden gedrukt.
Tien uur en vijftig minuten vliegen is een hele tijd, maar de tijd vloog voorbij. Een deel van de vlucht hadden we te kampen met turbulentie. Maar de 747 bleef er al met al vrij rustig onder, een beetje hobbelen, meer had het niet om het lijf. Lange tijd zagen we alleen maar grijsgrauwe wolken onder ons. Maar eenmaal de plas over werden we getrakteerd op verbluffende berggebieden en stadsgezichten
Na de landing in San Francisco konden we overstappen op een Delta-Embraer 175 voor onze vervolgvlucht naar Seattle. Die overstap vroeg veel, heel veel tijd. Zo veel tijd dat we zelfs begonnen te vrezen dat we deze vlucht niet zouden halen. Na lang, heel lang wachten konden we eindelijk weg bij de douane met achterlating van onze vingerafdrukken van zowel de linker- als de rechterhand. Na onze bagage opnieuw te hebben ingecheckt konden we onze reis vervolgen. Opnieuw was het genieten van prachtige berglandschappen inclusief vulkaankraters.
Evenals de 747 werd de ‘Embryo’ keurig aan de grond gezet.
En daar waren we dan, op onze eerste plek van bestemming: het bruisende Seattle. Het was onze belangstelling voor de luchtvaart die ons naar deze stad had gelokt. In het Museum of Flight, waar zo’n 150 vliegtuigen zijn te bezichtigen waaronder de allereerste Boeing 747 en de eerste Air Force One, vermaakten we ons een hele dag. De dag daarop waren we ’s ochtends te gast bij Boeing voor een rondleiding in het fabrieksdeel waar 747’s, 767’s, 777’s en 787’s worden gebouwd. Duizenden mensen verrichten daar handwerk. Toch vallen zij nauwelijks op tussen al die reusachtige machines. Dankzij al die bedrijvigheid rolt er vandaag de dag eens in de drie dagen een 787 de fabriek uit! Totaal onverwacht werden we ook nog eens getrakteerd op de landing van een Dreamlifter. Deze bijzondere vrachtkist mocht worden gefotografeerd, in tegenstelling tot alle fabrieksactiviteiten.
Ik heb mijn luchtvaarthart dus ruimschoots kunnen ophalen!
Voor de verandering stond die middag niet iets luchtvaartgerelateerds op het programma: een bezoek aan het Geocaching Headquaters. Als je van schatzoeken houdt en dat doet in de vorm van geocachen, kan je deze plaats onmogelijk links laten liggen als je toch in Seattle bent.
’s Avonds prikten we een vorkje in de buurt van de Space Needle, waar het continu bedrijvig is.
Seattle biedt heel veel aan bezienswaardigheden. Helaas ontbrak het ons aan de tijd om die allemaal te gaan zien. We moeten gewoon nog eens terug naar die wereldstad die vooral indruk maakt doordat de mensen er zo aardig zijn. Voorbeeldje? Er wordt voor je gestopt als je wilt oversteken. Nog een voorbeeldje? Er wordt de tijd voor je genomen als je iets vraagt. Mensen lijken er de tijd te hebben omdat… ze er tijd maken.