Mantelzorger worden is geen keus. Je rolt erin zodra één van je huisgenoten ziek wordt. Je doet het uit liefde, uit solidariteit. Een roeping is het niet. Het is laveren en met heel veel rekening houden. Mogelijk offer je jezelf op. Dan ben je er dus zelf niet meer bij. Maar wie vraagt er naar jou? Alles draait steeds om de patiënt. Welbeschouwd heb jij met dubbel verlies te maken: je lijdt mee met de patiënt én je hebt zelf heel veel verloren. Eén op de drie mantelzorgers is overbelast en wordt zelf patiënt. Als je zelf niets meer in huis hebt kun je ook niet uitdelen. Zorgen voor een ander vraagt zorg voor jezelf. In deze lezing, speciaal voor partners, worden mogelijkheden daartoe aangereikt.

De volgende onderwerpen passeren de revue:
 - Overbelasting
 - Werken aan zelfbehoud
 - Zorg managen
 - Geven en ontvangen
 - De mantel der liefde

Een heel ander licht op mantelzorg in een lezing met een prikkelende titel.
Karin Vissers in Jaargang 19, december 2008, 4^e kwartaal Nederlandse Vereniging Posttraumatische Distrofiepatiënten.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zie ook:
   artikel: Het is me een zorg