Eeuwig zonde dat die kist is verkocht

‘Randdebielen’, zo noemde Youp van ’t Hek in een van zijn columns de 4550 belangstellenden die zich hadden gemeld om afscheid te nemen van het onlangs verkochte regeringsvliegtuig, de PH-KBX. Achthonderd van deze ‘krankzinnigen’ kwamen op een wachtlijst te staan, de rest werd ingedeeld in vijf tijdsblokken om een laatste blik te kunnen werpen op dit ‘vliegtuigje’. Tja, Youp heeft er niets mee, dat mag duidelijk zijn.
‘Een unieke kans om die Fokker 70 eindelijk eens van dichtbij te zien’, zegt een enthousiaste vliegtuigspotter. ‘Op Schiphol heb ik het ook meermaals gespot, alleen nooit eerder van zo dichtbij.’
‘Het is maar wat je dichtbij noemt’, bromt een andere bezoeker. ‘Dat we hem van binnen niet kunnen bekijken begrijp ik nog wel, met zo’n 3500 man erin is wat veel. Ik had graag een selfie gemaakt onder die T-staart.’
Nu gaat hij erbij liggen, op zijn buik. Hij steekt de lens van zijn camera onder het hek door. ‘Geen paling in het groen maar de KBX in het groen’, lacht hij.
De andere man volgt zijn voorbeeld.
‘Eeuwig zonde dat die kist is verkocht’, verzucht een man in een rood T-shirt. ‘Het is een Nederlands product met een bijzondere geschiedenis, echt een mooi stukje cultureel erfgoed. Naast de Verenigde Staten, Frankrijk, Duitsland en Rusland, was Nederland het enige land dat zelf het eigen regeringsvliegtuig heeft gebouwd en onderhoudt.’
Met zijn beide armen hangt hij op het dranghek, zijn kont steekt naar achter, een stukje van zijn blote rug wordt zichtbaar.
‘Er is wel een initiatief geweest om hem te behouden’, zegt zijn maat die eenzelfde houding aanneemt. ‘Maar geen schijn van kans, er viel nog iets aan te verdienen, 3.7 miljoen euro om precies te zijn. Een schijntje, als je ziet wat die nieuwe kist gaat kosten. Maar nee, met onze belastingcenten wordt niet gesmeten, nooit, wah-ha. De PH-PBX is destijds ook van de hand gedaan aan een operator ergens in Afrika. En nu moet dit luxe werkpaardje verder als een van de vele Fokkertjes van Alliance Airlines in Australië, een erepodium in het Aviodrome is er niet bij. Ben benieuwd of ze hem wit kalken voor de transfervlucht.’
‘Denk maar niet dat ze hem in deze livery laten gaan’, reageert het rode T-shirt. ‘Dat oranje is echt vet. De kisten van easyJet doen het ook altijd goed op de foto.’
‘Heb je de concept-livery al gezien van het nieuwe regeringsvliegtuig?’, vraagt zijn maat.
‘Dat vliegende belastingformulier? Ziet er niet uit. Ik heb op Facebook zeer fraaie alternatieven voorbij zien komen.’
‘Ja, laat die grauwgrijze ambtenaren daar maar eens naar kijken en er hun voordeel mee doen. Misschien moet Henkie Kamp zich er eens mee bemoeien, die weet de weg wel om aan dienstvoertuigen te komen met een representatieve uitstraling. De registratie van dat vliegende belastingformulier verwijst trouwens ook niet meer naar het koningshuis, maar naar het gouvernement. De PH-GOV, Geen Openbaar Vervoer, ha-ha.’
Een man komt uit de KBX waarna de deur met de ingebouwde trap zich in rustig tempo sluit.
‘Ik hoopte even dat het Willem-Alex himselves zou zijn’, grapt het rode T-shirt. ‘Maar dan had er wel een rode loper voor die kist gelegen.’
Hij keert het voormalige regeringstoestel de rug toe en reikt zijn maat zijn camera aan. ‘Maak eens een foto van me?’
Hij poseert met één arm leunend op het drangrek, de KBX op de achtergrond.
‘Ik ga zelfs voor je op mijn knieën’, lacht zijn maat. Hij schiet een aantal foto’s achter elkaar. ‘Zit altijd wel eentje bij waar je goed op staat.’
Samen slenteren ze verder, richting de tent waar gratis één kop koffie, één kop thee of één glaasje limonade wordt geschonken. Koeken zijn er ook, waaronder machtig grote in de kleuren van de Nederlandse vlag, speciaal voor deze gelegenheid gebakken.
‘Crèmekoeken’, zegt de vrouw achter de bar.
‘Ik denk zomaar dat je vullingen er spontaan van beginnen te rammelen’, meent een klant.
‘Zoet zijn ze wel, maar lekker!’, glundert de bardame.
Het klinkt overtuigend.
‘Nee, ik laat me niet verleiden’, zegt de klant resoluut. ‘Het blijft allemaal aan mijn kont plakken.’
Met haar koffie in de hand baant ze zich een weg naar een van de vele ronde tafeltjes die allemaal bedekt zijn met onberispelijk wit damast.
Verderop is een kleine expo gaande. In een vitrine glimt het zilver dat in het gebruik was tijdens koninklijke en ministeriële vluchten. Een videopresentatie biedt een rondkijkje in de Fokker. Vorstelijke zeeblauwe fauteuils waarop dikke KLM-blauwe kussens liggen met overdwars een brede witte streep, allemaal nog naar de fortuinlijke smaak van onze vorige koningin. Verder een aantal foto’s van werkbesprekingen in het vliegtuig, een staatsbezoek van Beatrix met de KBX op de achtergrond, en een onberispelijke cockpit.
‘Ik vind dat ze erg hun best hebben gedaan om er iets leuks voor het volk van te maken’, zegt een van de bezoekers, op weg naar de bus die hem weer zal terugbrengen naar zijn auto.
‘Hun best gedaan?’, reageert de man naast hem. ‘Nee, dat zou pas zo zijn als ze deze hele handel aan het Aviodrome hadden geschonken.’ Hij draait zich om voor een laatste blik op het regeringsvliegtuig. Voordat hij de bus instapt schudt hij zijn hoofd, wat Youp betreft een blijk van randdebiliteit.
Misschien, misschien wordt er ooit nog eens een krankzinnig bedrag betaald om ‘dit vliegtuigje’ met serienummer 11547 terug te halen naar Nederland, het terug te brengen in haar koninklijke staat en alsnog tentoon te stellen in het Aviodrome. Zou zomaar kunnen in het land waar ook onze Youpie zoveel van houdt.

Foto: Ralph Jaspers