Bird of Paradise

Sommige geluiden klinken als muziek in de oren. Bijvoorbeeld de zang van een merel of zanglijster. Ik word er altijd blij van als de vogels me aan het begin van het voorjaar wakker zingen. Ook vliegtuiggeluid klinkt mij als muziek in de oren. En dan vooral het geluid dat de motoren van het type General Electric CF6 produceren. De MD-11’s van KLM waren met deze fluitketeltjes uitgerust.
Vandaag, 11 januari, is het een jaar geleden dat het laatste blauwe ‘elfje’ naar Mohave werd gevlogen voor demontage. Dankzij de inzet van velen kreeg de driemotorige jet, de PH-KCD Florence Nightingale, een waardig afscheid. Natuurlijk denk ik, als MD-11-fan, terug aan het moment waarop de geliefde ‘Floortje’ boven Schiphol voor het allerlaatst de wolken indook.
Over vliegtuigen zijn niet alleen boeken geschreven, ook zijn er songs aan gewijd.
Een van de bekendste zal zijn Come fly with me van Frank Sinatra.
Een nummer dat de pan uit swingt is Jet Airliner van de Steve Miller Band. De Boeing 707 wordt hier specifiek genoemd: ‘But my heart keeps calling me backwards as I get on the 707.’
De 737 verschijnt ten tonele in het nummer Travellin’ Band van Creedence Clearwater Revival: ‘Seven thirty seven comin’ out of the sky.’
Weer heel anders van stijl maar ook erg lekker is Breakfast in America van Supertramp. In dit geval gaat het om een reis per jumbo: ‘Take a jumbo across the water.’ In die tijd was de Boeing 747 het grootste passagiersvliegtuig dat algauw werd aangeduid als jumbo of jumbojet.
De DC-10 was een andere voor massavervoer geschikte machine waarmee je de plas over kon. In het nummer Spanish bombs dat Joe Strummer van de groep Clash schreef, plaatst hij zichzelf in een toestel van dit type: ‘I’m flying in a DC-10 tonight.’
De Concorde staat centraal in het gelijknamige nummer van Gorki. Bij scherp gitaarwerk wordt de droom bezongen van deejay David Guetta ‘die ervan droomde om piloot te worden op een Concorde, die witte vogel, het mooiste vliegtuig van de wereld dat meestal niet neerstorten kon.’
Het vliegtuigtype dat de vrouw naar een andere plek op de wereld brengt in de song Airport van de Motors, blijft onbekend, evenals het vliegveld met het lachende gezicht. Idem het vliegtuigtype uit de song Leaving on a Jetplane van John Denver.
In The letter van de Box Tops is er interesse voor een vliegticket: ‘Gimme a ticket for an aeroplane’. Het doet er niet toe wat voor soort kist het is, het gaat om snel vervoer naar de geliefde.
Voor de Red Hot Chili Peppers is ‘music my aeroplane’, in het liedje Aeroplane. Jammer dat het een van hun minste songs is.
Joe Satriani speelt met zijn nummer If I could fly in op de behoefte om te kunnen vliegen. Geen tekst, maar wel goed voor het gevoel om mezelf zes minuten en 31 seconden lang met vleugels te wanen.
Lenny Kravitz geeft stem aan het verlangen om te kunnen vliegen in Fly away: ‘Into the sky so high (…) above the trees, over the seas in all degrees, to anyway I please.’
Snowy White bezingt dit verlangen in Bird of Paradise: ‘Wish that I could fly, I’d be beside you now, but I can only sigh and watch you circle round, my bird of paradise, sweet bird of paradise.’ Behalve aan een paradijsvogel en aan de vogel die de scheidende ziel symboliseert denk ik bij deze song ook aan de uitgefaseerde elfjes.
Toen ik bedacht dat ik dit nummer als tweede en tevens laatste toegift zou geven van mijn zeven dagen muziekervaringen en wel omdat het afscheid van ‘Floortje’ vandaag een jaar geleden is, wist ik al dat Air France vandaag de allerlaatste keer regulier passagiers zou vervoeren met een Boeing 747, een toestel dat eveneens tot mijn favorieten behoort en in rap tempo wordt uitgefaseerd. Ik wist nog niet dat op deze dag de uitvaart van een van mijn beste vrienden zou plaatsvinden. Evenmin wist ik dat vandaag het overlijden van David Bowie bekend zou worden gemaakt.
Ik heb getwijfeld of ik nu toch een nummer van de veelzijdige Bowie als slottoegift moest geven. Maar nee, de song van White brengt in mijn beleving al dit afscheid nemen samen. ‘So you fly away. When will you come again’, zingt White. Die tweede zin neem ik niet letterlijk. Maar op een ander niveau, dat van de dankbare herinneringen, keert alles in mijn hart toch weer.

Klik hier om het nummer Bird of paradise te beluisteren.